+ نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم تیر ۱۳۹۵ ساعت 18:38 توسط میلاد مرادی نیا
|
می رسد آوای تاریخم بگوش کای مدبر جامه عبرت بپوش روزگاری پرتو علم وهنر در جهان تابید از این بوم و بر روزگاری آفتابی بوده ایم هر سوالی را جوابی بوده ایم گرچه اکنون خسته و فرسوده ایم روزگاری عرش را پیموده ایم
